سيد احمد على خسروى

590

راهنماى داروهاى تندرستى ( فارسى )

در معالجه سحج باشند در آن گوگرد سفيد و زاق و فضله كبوتر از هريك دو مثقال در بيست مثقال روغن كنجد و پنج مثقال موم اجزاء را خوب بكوبند موم و روغن را آب كنند وقتى كه رو بانجماد مىرود اجزاء را داخل كنند صبح و عصر و تكرار كنند تا معالجه شود و در ابتداء اگر از عضو خون نرفته باشد با سرخى در آن عضو بايد زلو بيندازند چنانچه ذكر شد و اگر خون بسيار رفته باشد مىتوان گفت ورم ريحى است بايد بعلاج آن مشغول شوند بچيزهائى كه مسامات را باز مىكند مثل اينكه پوست دنبه گرم كنند يا خاكستر گرم بيندازند بعضو متورم تا ورم كشيده شود و نيز بمالند نمك سائيده با آب گرم يا با آب رازيانه و نيز مفيد است ماليدن خضض مكّى و ماموزه و صبر زرد و گل ارمنى با شير گاو و اگر ورم تحليل نرود بگذارند در آب داغ و به‌برند در حمّام‌هاى داغ و نيز بمالند بعضو متورّم از دواهاى محلل مثل زوفاى تر مخلوط با آرد جو و نيز بكوبند پودنه كوهى را و به‌بندند بالاى ورم و يا آرد جو را با قوت و شير گاو بهم زنند و گرم كنند بيندازند بالاى ورم و اگر ورم در داخل شد ابتدا از دواهاى جاذبه بگذارند مثل سير و يا بادكش كنند از آن عضو متورم و اگر رفع نشود حجامت كنند و تيغ زنند بعد بادكش كنند تا ماده به ظاهر جلب شود و اگر در اين بين ماده به ظاهر عضو جلب شد و عضو سرخ گرديد بايد زلو بيندازند و يا تيغ زنند تا رفع سرخى شود و اگر ورم تحليل نرفت بايد منضج مذكور را بيندازند بالاى عضو و مكرّر كنند تا نرم شود و دهن باز نمايد و بطريق ساير اورام او را معالجه نمايند